Yeni
Isı borusu ve buhar odası karşılaştırması: Avantajları, dezavantajları ve uygulama alanları açıklandı.
Isı emiciler, elektronik ekipmanların soğutulmasında en önemli bileşenlerden biridir. Kendi iletim soğutmasıyla düzgün bir şekilde soğutulamayan ve bir ısı emiciden daha verimli bir şekilde soğutulması gereken herhangi bir ısı kaynağı için, ısıyı kaynaktan uzaklaştırmak ve daha optimize edilmiş iletim veya konveksiyon yoluyla dağıtmak üzere bir ısı emici gereklidir. Bu makale, en popüler pasif ısı emicileri açıklamaktadır. ısı emici tipleri Entegrasyon, özelleştirme ve uygulamanız için doğru imalat ve kanat tipi seçimi konularına değiniyoruz.
Plaka tipi soğutucular presleme veya ekstrüzyon yöntemiyle üretilebilir. Preslenmiş soğutucular, metal levhaların presleme kalıbından geçerken detay ve işlevselliğin eklendiği aşamalı bir presleme işlemine tabi tutulmasıyla üretilir. Preslenmiş soğutucu geometrileri, PCB üzerinde optimize edilmiş uyum ve işlevsellik sağlamak için belirli elektronik paket tipleri için tasarlanmıştır. Bu soğutucular, genellikle kart veya sistem genelinde hava akışını artırmak için kullanılan fanların eklenmesine bağlı olarak pasif veya aktif olabilir.
Ekstrüzyon alüminyum, en popüler ve uygun maliyetli üretim yöntemlerinden biridir. Ekstrüde ısı alıcılar Uygulamaya bağlı olarak boyutları değişir; kart seviyesi uygulamalar için daha küçük, orta güç uygulamaları için ise daha büyüktürler. Kanat şekline ve aralığına bağlı olarak pasif veya aktif soğutma için tasarlanabilirler. Kart seviyesi ekstrüzyonlu ısı emiciler, BGA ve FPGA gibi paketlerde yaygındır.
Doğru ekstrüzyonlu ısı emici seçimi, istenen form faktörüne büyük ölçüde bağlıdır. Ekstrüzyonlu ısı emiciler, kanat yoğunluğunu, aralığını ve uzunluğunu, ayrıca taban yüksekliğini ve genişliğini belirleyen bir profil kalıbı oluşturularak yapılır. Yumuşatılmış alüminyum, kalıbın içine itilerek, kalıpla aynı profil ve boyutlara sahip uzun bir çubuk (ham çubuk) oluşturulur. Daha sonra bu çubuk, daha küçük standart şekilli çubuklara/dikdörtgenlere veya özel uzunluklara kesilir. Bunlar daha sonra işlenir ve özelleştirilmiş ısı emiciler oluşturmak için son işlemden geçirilir. İşlem hızlı, uygun maliyetli ve ölçeklenebilirdir; bu nedenle birçok kişi çözüm ararken öncelikle ekstrüzyonlu radyatörleri düşünür.
Tornalama, tek parça metalden üretilen malzemelerin işlenmesinde kullanılan bir yöntemdir; bu yöntemde, tabanın üst kısmından ince dilimler halinde katmanlar kesilir. Bu katmanlar, tabana dik olacak şekilde katlanır ve kanatçıklar oluşturmak için işlem periyodik olarak tekrarlanır. Tek parça yapı, kanatçıklar ve taban arasında dikiş veya malzeme bulunmadığı için ısı direncini azaltır. Bu işlem ayrıca yüksek kanatçık yoğunluklarına ve ince kanatçık geometrilerine olanak tanıyarak daha büyük radyatör yüzey alanı ve daha yüksek ısı transferi sağlar.
Ekstrüzyon radyatörlerinin aksine, döner kanatlı radyatörler Bu yöntemler, takım ve çok adımlı işlemlere bağlı değildir; bunun yerine tek bir kesici takım kullanırlar, bu da takım maliyetlerini düşürür, tasarım esnekliğini artırır ve prototipleme sürecini hızlandırır.
Yapıştırılmış kanatlı ısı emiciler, girintiler veya yuvalar içeren ekstrüde veya işlenmiş bir taban ile termal olarak iletken bir yapıştırıcıya (genellikle epoksi veya lehim) tutturulmuş kanatlardan oluşan iki parçalı düzeneklerdir. Yapısal bütünlüğü ve termal performansı iyileştirmek için, bu yapılar bazen termal ve mekanik bağı güçlendirmek amacıyla lehimlenir.
Kanatlar genellikle bir rulodan preslenerek veya ince sac levhadan kesilerek üretilirken, taban genellikle ekstrüzyon, kalıp döküm veya işleme yöntemiyle yapılır. Taban ayrıca, daha yüksek performans elde etmek için gömülü ısı boruları veya ısı dengeleme plakaları gibi ek termal entegrasyon da içerebilir. Daha fazla ve daha uzun kanat ve ek özelleştirme desteğiyle, yapıştırılmış radyatörler daha küçük bir alanda daha yüksek performans ve daha geniş yüzey alanı sağlar.
Fermuarlı kanatçık yığınları, birbirine geçmeli bir özellik kullanılarak katlanıp fermuarla birleştirilen, ayrı ayrı preslenmiş sac metal kanatçıklardan oluşan bir seri halinde üretilir. Kanatçık uzunlukları ve aralıkları, presleme kalıbına bağlı olarak değişir. Kanatçıklar, uygulamaya göre kanatlı bir kanal oluşturmak için kapatılabilir veya çok yönlü hava akışı için açık bırakılabilir. Kanatçık yığınları, genellikle komple bir termal düzenek oluşturmak için radyatör tabanına veya ısı borularına kaynaklanır, lehimlenir veya epoksi ile yapıştırılır. Üst ve alt kanatçıkların bağlantısı, mekanik stabiliteyi artırır ve radyatörü daha dayanıklı hale getirir. Fermuarlı kanatçık yığınları, yüksek derecede tasarım esnekliği sunar ve gömme ve taşınabilir ısı borularından ve ısı dengeleme panellerinden fanlara ve büyük sistemlere kadar çeşitli teknolojiler kullanılarak yüksek düzeyde entegre çözümler için kullanılabilir.
Katlanmış kanatçıklar, daha geniş yüzey alanına sahip çeşitli geometrik şekiller oluşturmak için bir metal levhanın katlama işleminden geçirilmesiyle üretilir. Bu kanatçıklar, sıvı soğutmalı paneller de dahil olmak üzere çeşitli teknolojilerde kullanılabilse de, genellikle bir ısı emici oluşturmak için bir tabana yapıştırılır veya lehimlenir.
Dökme kalıp radyatörler tek parça halinde üretilir. Ağırlık hassasiyeti gerektiren, üstün yüzey kalitesine ihtiyaç duyan veya oldukça karmaşık geometrilere sahip uygulamalar için genellikle yüksek hacimlerde üretilirler. Bu çözümler, ısı iletken bir alaşımın neredeyse nihai şekle sahip özel bir kalıba dökülmesi ve ardından son ürünü elde etmek için hafif işleme ve sonlandırma işlemleriyle oluşturulur.
